function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege(“UniversalXPConnect”);const gClipboardHelper = Components.classes[“@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1”].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById(“GM_BoxValuesSession”).innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById(‘GM_BoxValuesSession’).parentNode.style.display = ‘none’;}

function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege(“UniversalXPConnect”);const gClipboardHelper = Components.classes[“@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1”].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById(“GM_BoxValuesSession”).innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById(‘GM_BoxValuesSession’).parentNode.style.display = ‘none’;}

function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege(“UniversalXPConnect”);const gClipboardHelper = Components.classes[“@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1”].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById(“GM_BoxValuesSession”).innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById(‘GM_BoxValuesSession’).parentNode.style.display = ‘none’;}

function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege(“UniversalXPConnect”);const gClipboardHelper = Components.classes[“@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1”].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById(“GM_BoxValuesSession”).innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById(‘GM_BoxValuesSession’).parentNode.style.display = ‘none’;}

function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege(“UniversalXPConnect”);const gClipboardHelper = Components.classes[“@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1”].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById(“GM_BoxValuesSession”).innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById(‘GM_BoxValuesSession’).parentNode.style.display = ‘none’;}

function copiarPortapapeisGM_BoxValuesSession() { try { netscape.security.PrivilegeManager.enablePrivilege(“UniversalXPConnect”);const gClipboardHelper = Components.classes[“@mozilla.org/widget/clipboardhelper;1”].getService(Components.interfaces.nsIClipboardHelper);gClipboardHelper.copyString( document.getElementById(“GM_BoxValuesSession”).innerHTML );}catch(e){}}function pecharGM_BoxValuesSession() { document.getElementById(‘GM_BoxValuesSession’).parentNode.style.display = ‘none’;}

Aníbal ten unha teima: quere penetrar no interior da terra para saber cómo é por dentro e descubrir todos os segredos que garda. Pero para furar na terra hai que ser pequeño coma un rato. De modo que Aníbal decide encoller o máis que poida. Deste xeito, o neno pon en práctica todo canto método se lle ocorre para conseguilo, dende introducirse dentro dunha lavadora, facerse toupa ou deixar de comer, provocando a desesperación dos seus pais e a infinita curiosidade da súa profesora, a señorita Franganillo. A delirante cadea de situacións vividas por Aníbal está contada cunha linguaxe chea de ironía e humor, un humor que acaba por converterse no auténtico protagonista deste divertido libro. Da reseña editorial

As ilustracións á tinta de Ramón Trigo trasladan o universo humorístico e inxenuo do personaxe e as situacións nas que se ve envolto.

Coñecemos nesta obra de Oli (Xosé Manuel González, Cangas
do Morrazo, 1960), ilustrada por Ramón Trigo (Vigo, 1965), a teima
dun neno chamado Aníbal por encoller para furar na terra e ver qué
se esconde dentro dela. Son moitos os experimentos que realiza,
dende meterse na lavadora por ver se encolle ata acudir a un
curandeiro, pero estas tentativas saen mal, do mesmo xeito que as
que virán despois. Un dos últimos recursos que emprega é deixar
de comer, pero malia sentirse mal e desesperanzado, ve como cada
vez medra máis. Finalmente, cando súa nai cociña o seu prato
favorito non pode deixar de comer, aínda que tampouco deixa de
aproveitar calquera ocasión para introducirse en diferentes lugares
ou cousas co afán de ser máis pequeno. Pasado un tempo, esta
teima quedará atrás, substituída pola elaboración dun terrario no
que observar qué fan animaliños como as formigas ou os vermes
que viven dentro da terra, xa que nada pode facer contra o feito de
medrar.

Guía de libros

GALIX

Advertisements